25 oktober, 11 uur. De tent op het voorplein is opgezet, de ruimtes zijn ingericht, de Droominee is klaar met zijn soundcheck, de begeleiders & de koffieploeg staan paraat. De Kerkdesigndag kan beginnen.
Buiten regent het steeds harder, mensen druppelen langzaam binnen. Gedurende de dag komt er steeds meer beweging en reuring.
Het is even wennen, merk ik aan de mensen die binnenkomen: geen programmaonderdelen na elkaar en op vaste tijden, maar tegelijkertijd en doorlopend; geen programmaboekje, alleen een kompas dat de richting wijst naar verschillende thema’s. Ik vind het stiekem wel leuk, die verwarring. En de meeste mensen vinden toch snel hun weg.
Alle zintuigen
Ze gaan de kerkzaal binnen en zoeken daar de stilte – lopen het labyrint, concentreren zich op een van de iconen, het lichtkunstwerk, het glas-in-loodraam, de kaarsentafel of de herfstbladeren en -bloemen.
In de rituelenruimte stijgen geuren op van oliën en kruiden. Ritueelbegeleider Karen Vonk heeft een route uitgezet langs vijf plekken om je te bezinnen op wat er bij een ritueel hoort. Daar horen alle zintuigen bij – dus ook de reuk. Er liggen symbolen waar ik er eentje van kan kiezen om vandaag mee te nemen. Ik kan een klein persoonlijk ritueel ontwerpen. Daar heb ik zelf nu de rust niet voor – anderen wel.
Black out bible
Bijzonder vind ik het om te zien hoe mensen zich op ‘black out bible’ storten – een workshop van de Droominee. Je scheurt een bladzijde uit een oud, al kapot bijbeltje, en je zoekt en vind je pad over die pagina, puzzelt er poëzie uit bij elkaar door woorden te onderstrepen en andere weg te strepen. Het levert verrassende gedichten op, soms een collage in combinatie met een foto. Ik zie hoe de een heel meditatief, de ander heel fanatiek streept. Bijna iedereen kijkt verwonderd en trots naar wat eruit komt. Wat een prachtig voorbeeld hoe je verbinding legt met de bijbel op een vrijpostige, uit elkaar halende, door de woorden heen zigzaggende manier – en er zo nieuwe poëzie en betekenissen uit naar voren komen.
Black out bible (idee van de Droominee)
Past, present, possible
Als ik later op de dag de verhalenkamer binnenkom, staat daar al een tentoonstelling van een aantal kleine drieluiken, kleine ‘egodocumenten’ rond een thema uit iemands levensverhaal - de twee zijluiken staan voor past en present, het grotere middenpaneel voor possible – aansluitend bij het thema van de Dutch Designweek.
En er is nog meer te doen - straatpastor Gerdien de Graaf voert intensieve gesprekken met kleine groepjes over hoe je eerste indrukken verbinding met een ander lastig kunnen maken, hoe het kan helpen om een ander echt te zien. Of me realiseren waar ik goed in ben of wat ik graag doe – en me daardoor op een idee laten brengen wat ik met anderen wil en kan delen. Dat kan ik meteen laten zien door een hartje op te spelden, waarop staat wat ik te delen heb.
Puffend toasten
Het is tijd voor de afsluiting. We verzamelen ons in de kerkzaal, waar spoken word performer de Droominee en theoloog Johan Roeland ons hun indrukken en gedachtes teruggeven over deze kerkdesigndag. Johan ziet veel ‘onderhoudende’ theologie, en heeft hiet vandaag veel ‘onderbrekende’ en ‘ontwerpende’ theologie gezien. Die kunnen nieuwe vormen van kerk-zijn helpen ontwikkelen. De Droominee rapt op poëtische wijze en neemt ons allemaal puffend en zuchtend van de barensweeën mee naar de glazen gevuld met prosecco, voor een feestelijke toast.
Het was een prachtige dag. Die naar meer smaakt!
Esther van der Panne
